ممکنه بعضی وقت ها که چشممون به مطالب حفظ حیات سطح پایه (BLS)  بیفته ، فکر کنیم این مطالب برای افراد عادی و آموزش عمومیه و سطح اون برای پرسنل درمانی پایینه و نیازی به مطالعه   نداره ، ولی در سطح پایه ی حفظ حیات  یک عامل یا متغیر مهم دیگر هم به غیر از سطح دانش افراد در نظر گرفته میشه و اون هم امکانات و تجهیزات موجود و میزان دسترسی به اون ها در اون زمانه. یعنی ممکنه  ما  جراح ، پزشک ، پرستار، تکنسین یا سایر پرسنل درمانی باشیم ، ولی چیزی که هست اینه که ما همیشه داخل بیمارستان و مرکز درمانی زندگی نمی کنیم ، درجاده ، مسیر رفت و آمد ، محدوده ی سکونت ، و یا حتی منزل ممکنه اتفاقاتی بیفته که   سطح دانش ما   لازمه  ولی به تنهایی کافی نیست ، اونجاست که ما لارنگوسکوپ ٬ لوله تراشه ٬ ساکشن ٬ مانیتورینگ ٬ الکتروشوک و دارو نداریم و تا زمان دسترسی به ACLS باید در سطح BLS  کار کنیم . پس :

مهارت های BLS فقط برای افراد عادی نیست.

مواردی  که در BLS   مطرح میشه مطمئنا پرسنل  درمانی می تونن بهتر ، با بینش گسترده تر و خلاقانه تر اجرا کنن .

BLS  میتونه سرنوشت ساز باشه و مرگ و میر رو کاهش بده . چه بسا افرادی که دچار تصادف ،حادثه یا حمله ی بیماری شدن و  تنها دادن یک پوزیشن خوب میتونسته مانع آسپیره کردن و مرگ اونها بشه .